Yeşil Çam Ormanı ve Pinokyo Masalı
Yeşil Çam Ormanında Pinokyanın Masalı , Bir zamanlar, yemyeşil ağaçlarla çevrili küçük bir kasabada Pinokyo adında meraklı ve neşeli bir çocuk yaşarmış. Pinokyo, yeni yerler keşfetmeyi ve arkadaşlarıyla maceralara çıkmayı çok severmiş.
Bir sabah pencereden dışarı bakarken uzakta, dağların ardında uzanan Yeşil Çam Ormanı’nı görmüş.
“Acaba ormanın içinde neler var?” diye merak etmiş.
Tam o sırada yaşlı bir sincap pencerenin önüne gelmiş.
“Pinokyo, ormanda yardıma ihtiyacı olan biri var,” demiş.
Pinokyo hiç düşünmeden yola çıkmış.
Ormana vardığında kuşların cıvıltılarını ve yaprakların hışırtısını duymuş. Yeşil Çam Ormanı her zamankinden daha sessizmiş.
Biraz ileride ağlayan küçük bir tavşan görmüş.
“Neden üzgünsün?” diye sormuş Pinokyo.
Tavşan, “Yuvamı bulamıyorum,” demiş.
Pinokyo tavşana yardım etmek için etrafa bakınmış. Yerde küçük ayak izleri görmüş ve onları takip etmiş. Bir süre sonra tavşanın yuvasını bulmuş.
“İşte burası!” diye sevinmiş tavşan.
Pinokyo da çok mutlu olmuş.
Ancak tam geri dönecekken ormanın içinden garip bir ses gelmiş:
“Çatır… çatır…”
Pinokyo sesin geldiği yere doğru yürümüş. Karşısında devrilmek üzere olan yaşlı bir çam ağacı varmış. Ağacın dallarına birkaç kuşun yuvası takılmış.
Pinokyo hemen yardım etmek istemiş ama ağacın yanında eski bir tabela görmüş:
“Buradan geçmek yasaktır.”
Pinokyo durup düşünmüş. Sonra çevredeki taşları ve dalları kullanarak kuşların yuvalarını güvenli bir yere taşımaya başlamış.
Tam o sırada ormanın koruyucusu olan bilge baykuş ortaya çıkmış.
“Bunu neden yaptın?” diye sormuş.
“Çünkü yardıma ihtiyaçları vardı,” demiş Pinokyo.
Baykuş gülümsemiş.
“Gerçek cesaret, yalnızca korkmamak değildir. Başkalarına yardım etmek de cesarettir.”
Pinokyo, Yeşil Çam Ormanı’nın aslında büyük bir sır sakladığını öğrenmiş. Ormandaki her canlı birbirine yardım ederse ağaçlar daha güçlü büyüyormuş.
Pinokyo bunu duyunca arkadaşlarına yardım etmeye devam edeceğine söz vermiş.
Fakat dönüş yolunda küçük bir sorun çıkmış. Pinokyo eve çok geç kaldığını fark etmiş.
“Geç kalmadım,” diye düşünmüş önce.
Ama sonra doğruyu söylemesi gerektiğini anlamış.
Eve vardığında Geppetto onu kapıda bekliyormuş.
“Geç kaldığın için endişelendim,” demiş.
Pinokyo başını öne eğmiş.
“Özür dilerim. Ormanda bir tavşana ve kuşlara yardım ettim. Bu yüzden geç kaldım.”
Geppetto onu sevgiyle kucaklamış.
“Doğruyu söylediğin için seninle gurur duyuyorum.”
O gece Pinokyo yatağına uzandığında pencereden ormana bakmış. Ay ışığı ağaçların üzerine düşüyor, Yeşil Çam Ormanı gümüş gibi parlıyormuş.
Pinokyo o gün çok önemli bir şey öğrenmiş:
İyilik yapmak güzeldir, ama doğruyu söylemek iyiliği daha da değerli hâle getirir.
O günden sonra Pinokyo, ormana her gittiğinde hayvanlara yardım etmiş ve Yeşil Çam Ormanı’nı korumayı hiç unutmamış.
Ve ormandaki bütün canlılar, onu iyi kalpli bir arkadaş olarak hatırlamış.
Son.
