Akıllı Arıların Masalı
Bir zamanlar, rengârenk çiçeklerle dolu büyük bir bahçenin ortasında yaşayan Akıllı Arılar varmış, çalışkan arıların yaşadığı güzel bir kovan varmış. Bu kovanda yüzlerce arı birlikte yaşar, sabahın ilk ışıklarıyla işlerine başlarmış.
Arıların arasında diğerlerinden biraz farklı olan üç küçük arı varmış: Mino, Lila ve Pırpır. Bu üç arkadaş çok meraklıymış. Her gün yeni şeyler öğrenmek, farklı çiçekleri keşfetmek ve kovandaki işlerin daha kolay nasıl yapılabileceğini düşünmekten büyük keyif alırlarmış.
Bir sabah Mino, kovana döndüğünde arkadaşlarına heyecanla seslenmiş:
“Bugün çok uzaklarda, daha önce hiç görmediğimiz sarı çiçekler buldum!”
Lila hemen sormuş:
“Gerçekten mi? Peki oraya nasıl gideceğiz?”
Mino gülümsemiş.
“Bilmiyorum. Ama birlikte düşünürsek bir yol bulabiliriz.”
Pırpır kanatlarını çırparak:
“İşte bu yüzden biz akıllı arılarız!” demiş.
Üç arkadaş hemen plan yapmaya başlamış. Önce güneşin nereden doğduğunu gözlemlemişler. Sonra rüzgârın hangi yönden estiğine bakmışlar. Uzakta bulunan büyük ağacı, küçük dereyi ve beyaz taşları kendilerine işaret olarak belirlemişler.
Böylece yollarını kaybetmeden yeni çiçeklerin bulunduğu yere ulaşmışlar.
Çiçeklerin arasında dolaşırken Pırpır birden durmuş.
“Arkadaşlar, burada bir sorun var.”
Mino ve Lila onun yanına uçmuş.
Çiçeklerin bulunduğu alanın bir bölümünde kurumuş yapraklar ve çöpler varmış. Bu yüzden bazı çiçekler yeterince güneş alamıyormuş.
“Bunları temizlemeliyiz,” demiş Lila.
Üç küçük arı hemen çalışmaya başlamış. Ancak çöpler sandıklarından daha ağırmış.
Mino düşünmüş:
“Tek başımıza uğraşırsak çok zaman kaybederiz. Kovandan yardım istemeliyiz.”
Hemen kovana dönüp diğer arılara durumu anlatmışlar. Çok geçmeden onlarca arı yardıma gelmiş.
Küçük arılar büyük bir ekip oluşturmuş. Kimi yaprakları taşımış, kimi çöpleri uzaklaştırmış, kimi de zarar gören çiçeklerin çevresini temizlemiş.
Bir süre sonra çiçeklerin önü tamamen açılmış.
Güneş ışığı yeniden çiçeklerin üzerine düşmüş.
O gün bütün arılar, yeni çiçeklerden bolca nektar toplamış.
Kovanın yaşlı ve bilge arısı, küçük arıların yanına gelmiş.
“Bugün önemli bir şey öğrendiniz,” demiş.
Mino merakla sormuş:
“Neyi öğrendik?”
Bilge arı gülümsemiş.
“Akıllı olmak sadece çok şey bilmek değildir. Doğru zamanda düşünmek, sorunları fark etmek ve gerektiğinde başkalarından yardım istemektir.”
Lila başını sallamış.
“Demek ki birlikte düşününce daha iyi çözümler bulabiliyoruz.”
“Kesinlikle,” demiş bilge arı.
O günden sonra Mino, Lila ve Pırpır kovanda küçük bir keşif ekibi kurmuşlar. Her gün çevrelerini gözlemlemiş, çiçeklerin durumunu kontrol etmiş ve karşılaştıkları sorunlara birlikte çözüm bulmuşlar.
Bir gün yağmur başlamış. Arılar dışarı çıkamamış. Kovandaki bazı küçük arılar sıkılmaya başlamış.
Pırpır hemen ortaya bir fikir atmış:
“Bugün dışarı çıkamıyorsak yeni bir şey öğrenelim!”
Mino kovandaki eski çiçek haritalarını getirmiş. Lila ise farklı çiçeklerin isimlerini ve özelliklerini anlatmış. Küçük arılar hep birlikte oyunlar oynayıp yeni bilgiler öğrenmişler.
Yağmur dinip güneş yeniden açtığında herkes çok mutluydu.
Artık kovandaki bütün arılar şunu biliyordu:
Merak etmek öğrenmenin başlangıcı, düşünmek çözümün anahtarı, birlikte hareket etmek ise başarının en güzel yoluydu.
Ve o günden sonra küçük arılar her sabah kanatlarını neşeyle çırparak yeni bir şey öğrenmek için yola çıkmışlar.
Akıllı arıların maceraları ise daha yeni başlıyormuş.
çok güzel masal