Uyku Perisinin Sihirli Ziyareti
Uyku Perisi İle Uyku zamanı , Gecenin sessizliği küçük Elif’in odasını sararken, pencereden içeri ay ışığı süzülüyordu. Elif yatağına uzanmış, gözlerini kapatmaya çalışıyordu. Fakat o gece bir türlü uyuyamıyordu. Yastığını düzeltti, battaniyesini çekti, sonra yeniden pencereye baktı.
Tam o sırada odanın köşesinde minicik, gümüş renkli bir ışık belirdi.
Elif şaşkınlıkla doğruldu. Işığın içinden, üzerinde yıldız desenleri bulunan güzel bir peri çıktı. Kanatları ay ışığı gibi parlıyor, elindeki küçük değnekten rengârenk kıvılcımlar yayılıyordu.
“Merhaba Elif,” dedi peri, yumuşak bir sesle. “Ben bu gece sana güzel rüyalar getirmek için geldim.”
Elif heyecanla sordu:
“Sen kimsin?”
“Ben uyku perisi,” diye cevap verdi. “Çocukların huzurla uyumasına ve güzel rüyalara dalmasına yardım ederim.”
Elif’in yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu. Peri yatağın yanına geldi ve değneğini hafifçe salladı. Bir anda odanın tavanında yüzlerce küçük yıldız belirdi. Yıldızlar sessizce parlıyor, sanki Elif’e iyi geceler diliyordu.
Yıldızların Ardındaki Sihirli Dünya
“Şimdi sana küçük bir sır göstereceğim,” dedi uyku perisi.
Değneğini tekrar sallayınca Elif kendisini bulutların üzerinde buldu. Bulutlar pamuk kadar yumuşaktı. Uzakta gümüş bir ay, gökyüzünün ortasında parlıyordu. Ayın çevresinde uçuşan küçük yıldızlar, gecenin sessiz şarkısını söylüyordu.
Elif bulutların üzerinde yürürken karşısına rengârenk bir rüya bahçesi çıktı. Bahçede mor çiçekler, mavi kelebekler ve ışık saçan minik ağaçlar vardı.
“Buradaki her şey çocukların güzel rüyalar görmesi için var,” dedi uyku perisi.
Elif bir çiçeğe dokunduğunda çiçek hafifçe sallandı ve tatlı bir melodi çıkardı. Başka bir çiçeğe dokunduğunda ise etrafa vanilya kokusu yayıldı.
Bir süre sonra Elif’in gözleri ağırlaşmaya başladı.
“Sanırım uykum geldi,” dedi küçük kız.
Peri gülümsedi.
“İşte sihrin en güzel zamanı geldi.”
Uyku perisi elindeki değneği Elif’in üzerine doğru çevirdi. Havaya küçük ışıklar yayıldı. Bu ışıklar yıldızlara dönüşerek Elif’in çevresinde yavaşça dönmeye başladı.
“Artık eve dönme zamanı,” dedi peri.
Bir göz kırpmasıyla Elif yeniden yatağında buldu kendini. Odası eskisi gibi sessizdi. Pencereden ay ışığı içeri vuruyor, perde hafifçe hareket ediyordu.
Elif battaniyesine sarıldı ve gülümsedi.
“Teşekkür ederim,” diye fısıldadı.
Pencerenin kenarında duran uyku perisi ona el salladı.
“Güzel rüyalar, Elif.”
Sonra küçük peri, gümüş bir ışığa dönüşerek gecenin içine karıştı.
Elif gözlerini kapattı. Artık zihninde korkular ya da düşünceler yoktu. Sadece yıldızlarla dolu bir gökyüzü, yumuşacık bulutlar ve rengârenk rüyalar vardı.
O geceden sonra Elif ne zaman uyumakta zorlanırsa gözlerini kapatıp o sihirli bahçeyi düşünürdü. Çünkü uyku perisi ona çok güzel bir şey öğretmişti: Bazen huzurlu bir uykuya dalmak için yalnızca gözlerini kapatıp güzel şeyleri hayal etmek yeterliydi.
Ve o gece olduğu gibi, Elif kısa süre sonra tatlı bir uykuya daldı.
Gökyüzündeki yıldızlar parlamaya devam etti. Ay sessizce gülümsedi. Uzaklarda ise uyku perisi, başka çocuklara güzel rüyalar götürmek için yolculuğuna devam etti.
İyi geceler Elif… İyi geceler küçük hayalperestler. Güzel rüyalar sizinle olsun.
