
🎧 Masalı dinle
Okumayı ögrenen karınca piko , Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, yemyeşil ağaçların, rengârenk çiçeklerin ve mis kokulu çimenlerin bulunduğu güzel bir ormanda Piko adında küçük bir karınca yaşarmış. Bu minik karınca, diğer karıncalar gibi her gün yiyecek toplar, arkadaşlarıyla oyunlar oynar ve yuvasına yardım edermiş. Ancak onun diğerlerinden farklı, çok özel bir hayali varmış: Okumayı öğrenmek!
Karınca Piko, ormandaki kuşların kitap okuduğunu, baykuşların eski hikâyeleri anlattığını ve tavşanların resimli kitaplara baktığını gördükçe çok meraklanırmış. Bir gün annesine yaklaşarak sormuş:
“Anneciğim, ben de kitap okuyabilir miyim?”
Annesi gülümseyerek cevap vermiş:
“Elbette yavrum! Herkes okuyabilir. Yeter ki öğrenmek için sabırlı ol ve pes etme.”
Piko bu cevaba çok sevinmiş. Ertesi sabah erkenden uyanmış ve ormanın bilge öğretmeni Baykuş Bilge’nin yanına gitmiş.
Piko’nun İlk Harfleri Öğrenmesi
Baykuş Bilge, büyük bir ağacın altında küçük hayvanlara ders veriyormuş. Piko’yu görünce şaşkınlıkla sormuş:
“Merhaba küçük dostum! Burada ne arıyorsun?”
Piko heyecanla cevap vermiş:
“Öğretmenim, ben okumayı öğrenmek istiyorum. Bana harfleri öğretebilir misiniz?”
Baykuş Bilge, kanatlarını sevinçle açmış.
“Ne güzel bir istek! O hâlde ilk dersimize başlayalım.”
Önce Piko’ya A, E, İ ve O harflerini göstermiş. Her harfin nasıl seslendirildiğini tek tek anlatmış. Piko harfleri dikkatle dinlemiş ve defterine yazmaya çalışmış.
İlk başlarda bazı harfleri karıştırmış. Bazen A yerine E yazmış, bazen de öğrendiği harfleri unutmuş. Üzülse de öğretmeninin sözlerini hatırlamış:
“Öğrenmek zaman ister. Küçük adımlar, büyük başarılar getirir.”
Karınca Piko, her gün düzenli olarak ders çalışmaya başlamış. Sabahları harfleri tekrar ediyor, akşamları öğrendiği kelimeleri okuyormuş.
Ormandaki İlk Kitap
Günlerden bir gün, Piko ormanda dolaşırken yaşlı bir ağacın altında eski bir kitap bulmuş. Kitabın kapağında rengârenk çiçekler ve uçan kelebekler varmış.
Kitabı dikkatlice açmış. Sayfaların üzerinde birbirinden güzel kelimeler yazıyormuş. Piko bazı harfleri tanımış ama kelimeleri birleştirmekte zorlanmış.
Hemen öğretmeni Baykuş Bilge’nin yanına koşmuş.
“Öğretmenim, bu kitabı okumak istiyorum ama bazı kelimeleri anlayamıyorum.”
Baykuş Bilge kitabı incelemiş ve şöyle demiş:
“Hiç merak etme. Bir kelimeyi okumak için önce harfleri tanımalı, sonra sesleri birleştirmelisin.”
Birlikte çalışmaya başlamışlar.
Önce K harfini, ardından A harfini, sonra da R harfini okumuşlar. Piko harfleri birleştirerek yeni kelimeler öğrenmiş. Kitaptaki resimlere bakarak kelimelerin anlamlarını da keşfetmiş.
O gün Piko, kitapların yalnızca harflerden oluşmadığını anlamış. Kitaplar insana yeni bilgiler öğretiyor, hayal gücünü geliştiriyor ve bilinmeyen dünyaların kapısını açıyormuş.
Karınca Piko’nun Büyük Başarısı
Aradan haftalar geçmiş. Piko her gün biraz daha ilerlemiş. Artık kısa kelimeleri, basit cümleleri ve küçük hikâyeleri okuyabiliyormuş.
Bir akşam annesi ona yatmadan önce bir masal anlatmasını istemiş.
Piko heyecanla kitabını açmış ve okumaya başlamış:
“Bir varmış, bir yokmuş. Uzak bir ormanda küçük bir tavşan yaşarmış…”
Annesi hayranlıkla onu dinlemiş. Piko’nun kendi başına kitap okuyabilmesine çok sevinmiş.
Ertesi gün ormandaki arkadaşları da onun başarısını kutlamak için bir araya gelmişler. Sincap, tavşan ve minik kirpi Piko’dan kendilerine kitap okumasını istemiş.
Piko, arkadaşlarına en sevdiği hikâyeyi anlatmış. Herkes dikkatle dinlemiş. Hikâye bittiğinde bütün hayvanlar onu alkışlamış.
O günden sonra Piko, ormandaki küçük hayvanlara kitap okumayı sevdirmeye başlamış. Onlara harfleri öğretmiş ve birlikte kitaplar okumuşlar.
Karınca Piko, öğrendiği en önemli şeyin yalnızca okumak olmadığını anlamış. Sabırlı olmanın, çalışmanın, yardımseverliğin ve yeni şeyler öğrenmekten vazgeçmemenin de çok değerli olduğunu keşfetmiş.
Mutlu Bir Uyku Vakti
O gece Piko, annesinin yanına sokulmuş. Pencereden içeri ay ışığı süzülüyormuş. Orman sessizliğe bürünmüş, kuşlar yuvalarında uykuya dalmış.
Annesi Piko’nun başını okşayarak fısıldamış:
“Bugün çok güzel şeyler öğrendin yavrum. Unutma, kitaplar senin en güzel arkadaşların olabilir.”
Piko gözlerini yavaşça kapatmış.
“İyi geceler anneciğim. Yarın yine kitap okuyacağım.”
Ve tatlı bir uykuya dalmış.
O günden sonra ormandaki bütün küçük hayvanlar kitap okumayı çok sevmişler. Çünkü öğrenmenin yaşı olmadığını ve her güzel başarının küçük bir adımla başladığını anlamışlar.
Gökten üç yıldız düşmüş. Biri sabırla öğrenen çocuklara, biri kitapları sevenlere, biri de bu güzel masalı dinleyip şimdi uykuya dalan miniklere…
Gökkuşağı gibi renkli rüyalar, minik dostum!






