Veteriner Kedinin Kliniği
Veteriner kedinin Masalı ,Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; insanların henüz keşfetmediği, yemyeşil ağaçların göğe uzandığı ve tüm hayvanların barış içinde yaşadığı Gizemli Orman adında bir yer varmış. Bu ormanın kalbinde, ulu bir meşe ağacının gövdesine kurulmuş, pencerelerinden sıcacık ışıklar sızan çok özel bir yer bulunuyormuş. Kapısının üzerinde ahşap oymalarla “Veteriner Kedinin Kliniği” yazan bu sevimli dükkân, ormanın en bilge, en şefkatli sakinlerinden biri olan Dr. Pati’ye aitmiş.
Dr. Pati, burnunun ucundaki yuvarlak gözlükleri, bembeyaz önlüğü ve her daim sevgiyle titreyen bıyıklarıyla tanınan, tekir bir kediymiş. Onun kliniği sadece bir tedavi merkezi değil, aynı zamanda dertleşmek, şifalı çaylar yudumlamak ve huzur bulmak isteyen tüm hayvanların uğrak yeriymiş. Kliniğin içindeki raflar; kurutulmuş papatyalar, nane yaprakları, böğürtlen kökleri ve Dr. Pati’nin kendi elleriyle hazırladığı şifalı şuruplarla doluymuş. Duvarlarda ise “Şifa Köşesi” yazan posterler ve orman sakinlerinin bıraktığı teşekkür mektupları asılıymış.
Küçük Misafir ve Büyük Endişe
Güneşli bir ilkbahar sabahı, Dr. Pati kliniğindeki masasında oturmuş, eski tıp kitaplarını inceliyor ve yeni bir karışım üzerinde çalışıyormuş. Tam o sırada kliniğin kapısı telaşla açılmış. İçeriye, gözleri yaşlar içinde olan anne bir tavşan girmiş. Kucağında ise battaniyeye sarılı, titreyen minik bir kedi yavrusu varmış. Anne tavşan, bu kimsesiz yavruyu orman kenarında, fırtınadan sırılsıklam olmuş ve üşütmüş bir halde bulduğunu söylemiş.
Dr. Pati, gözlüklerinin üzerinden şefkatle bakarak hemen ayağa kalkmış.
“Sakin ol sevgili dostum,” demiş yumuşak bir sesle. “Doğru yere geldiniz. Kliniğimizde her derde bir çare, her korkuya bir teselli vardır.”
Küçük yavruyu dikkatlice ahşap muayene masasının üzerine yatırmış. Mavi battaniyenin içindeki minik kedi, korkudan ve soğuktan titriyor, etrafındaki yabancı nesnelere endişeyle bakıyormuş. Dr. Pati, stetoskopunu takmış ve küçük dostunun kalbini dinlemeye başlamış. Kalbi tıpkı ürkek bir kuş gibi hızla çarpıyormuş.
“Bak buraya küçük yumurcak,” demiş Dr. Pati patisini onun patisinin üzerine koyarak. “Ben Dr. Pati. Burada canını yakacak hiçbir şey yok. Sadece seni eski sağlığına kavuşturmak istiyorum.”
Kliniğin Yardımsever Dostları
Dr. Pati yalnız çalışmıyormuş. Kliniğin düzenini sağlayan, gelen misafirleri teselli eden çok özel yardımcıları varmış. Sobanın yanındaki rahat koltukta oturan ihtiyar Tarçın adındaki fare, kliniğin sakinleştirici gücüymüş. Tarçın, muayene masasında korkan hayvanlara eski orman hikayeleri anlatır, onların dikkatini dağıtarak acılarını unuttururmuş.
Bir de kliniğin yüksek rafında tüneyen, bilge baykuş feneri koruyan Gece varmış. Gece, geniş kanatları ve derin bilgisiyle Dr. Pati’ye hangi bitkinin hangi hastalığa iyi geleceği konusunda kitaplardan sayfalar açarak yardım edermiş.
O sabah da herkes iş başındaymış. Küçük yavrunun üşüttüğünü gören Bilge Baykuş Gece, hemen raftaki “Şifa Sanatı” kitabını işaret etmiş. İhtiyar Fare Tarçın ise koltuğundan seslenmiş: “Küçük dostum, Dr. Pati’nin şurupları biraz ekşidir ama içtiğin an içini sıcacık bir güneş kaplar, bilesin!”
Dr. Pati gülümsemiş. Raftan ıhlamur, bal ve biraz da nane özü karışımı olan özel şifalı şurubundan bir kaşık hazırlamış. Yavru kediye yavaşça içirmiş. Şurup gerçekten de Tarçın’ın dediği gibi minik kedinin içini ısıtmış, yüzüne tatlı bir pembelik gelmiş.
Gece Gelen Acil Çağrı
Küçük yavru kedi kliniğin şefkatli ortamında yavaş yavaş uykuya dalarken, dışarıda hava kararmaya başlamış. Dr. Pati, fenerleri yakmış ve şöminenin ateşini canlandırmış. Tam her şey sakinleşti derken, kliniğin kapısı hızlıca vurulmuş.
İçeriye bu kez soluk soluğa kalmış bir sincap girmiş. Ormanın derinliklerindeki büyük gölün kenarında, yavru bir leyleğin kanadının çalılıklara sıkıştığını ve canının çok yandığını haber vermiş. Hava karanlık ve fırtınalıymış ama Dr. Pati bir an bile tereddüt etmemiş.
“Bir hekimin görevi, ihtiyacı olan her canlıya, her şartta ulaşmaktır,” demiş Dr. Pati.
Hemen ilk yardım çantasını hazırlamış, içine sargı bezleri, yumuşatıcı merhemler koymuş. Bilge Baykuş Gece, elinde feneriyle önden uçarak yolu aydınlatacağını söylemiş. Fare Tarçın ve anne tavşan ise klinikte kalarak uyanacak olan küçük yavru kediyi beklemeye karar vermişler.
Fırtınadaki Kurtarış
Fırtına ağaçları sallarken, Dr. Pati ve Baykuş Gece zorlu bir yolculuğun ardından göl kenarına varmışlar. Gerçekten de genç bir leylek, fırtınada savrularak keskin dikenli çalılıkların arasına düşmüş ve kanadı sıkışmış. Zavallı kuş korkudan çırpındıkça dikenler canını daha çok yakıyormuş.
Dr. Pati yavaşça leyleğe yaklaşmış. “Korkma güzel kuş,” demiş. “Seni incitmeyeceğim. Ben Dr. Pati, burası güvenli.”
Önce leyleğin sakinleşmesi için ona koklaması için sakinleştirici bir bitki uzatmış. Leylek sakinleşince, keskin pençelerini dikkatlice kullanarak dikenleri tek tek ayıklamış. Kanadını dikkatle incelemiş; neyse ki kırık yokmuş, sadece derin çizikler varmış. Çantasından çıkardığı şifalı kantaron yağını kanadına sürmüş ve temiz bir sargı beziyle sarmış.
Leylek, minnettar gözlerle Dr. Pati’ye bakmış. “Teşekkür ederim Dr. Pati, sen olmasan buradan asla kurtulamazdım,” demiş.
Dr. Pati, leyleğin fırtına dinene kadar güvende olması için onu da yanına alarak kliniğe geri dönmüş.
Sevgiyle İyileşen Kalpler
Kliniğe döndüklerinde şöminenin sıcaklığı içlerini ısıtmış. Küçük yavru kedi uyanmış, Fare Tarçın’ın anlattığı masalları dinleyerek neşeyle mırıldanıyormuş. Yaralı leylek de odanın köşesindeki rahat bir mindere yerleştirilmiş.
O geceden sonra klinik, dayanışmanın ve sevginin en güzel örneği haline gelmiş. Birkaç gün içinde hem küçük kedi hem de leylek tamamen iyileşmiş. Ancak ikisi de bu sevgi dolu yuvadan ayrılmak istememişler. Küçük kedi, Dr. Pati’nin yanında kalıp büyüyünce onun gibi şifacı olmaya karar vermiş. Leylek ise gökyüzünde uçarak yardıma ihtiyacı olan hayvanları havadan tespit edip kliniğe haber verme görevini üstlenmiş.
Gizemli Orman’da o günden sonra hiçbir hayvan hastalanmaktan ya da yalnız kalmaktan korkmamış. Çünkü hepsi biliyormuş ki; o ulu meşe ağacının altında, kapısı her zaman sevgiyle açılan, içinde sıcacık bir kalbin attığı Veteriner Kedinin Kliniği her zaman onları bekliyormuş.
Gökten üç elma düşmüş; biri bu güzel masalı anlatanın başına, biri ihtiyacı olan tüm canlılara yardım eli uzatan hekimlerin başına, biri de kalbinde hayvan sevgisi taşıyan tüm çocukların başına…
