Minik Kirpi Pofuduk
Minik Kirpi Pofuduk ve Ormanın Büyük Dostluğu Masalı, yemyeşil ağaçlarla çevrili, kuş cıvıltılarıyla dolu güzel bir ormanda geçiyordu. Bu ormanda tavşanlar, sincaplar, geyikler ve birçok sevimli hayvan birlikte huzur içinde yaşardı. Hepsi birbirine yardım eder, mutlu günler geçirirdi. Fakat içlerinden biri vardı ki, diğerlerinden biraz daha çekingen davranıyordu. Bu sevimli kirpinin adı Pofuduk’tu.
Pofuduk, küçük ve sevimli olmasına rağmen dikenleri yüzünden diğer hayvanların kendisinden korktuğunu düşünürdü. Bu yüzden çoğu zaman tek başına dolaşır, arkadaşlarından uzak kalırdı. Oysa kalbi sevgi dolu, yardımsever ve oldukça nazik bir kirpiydi.
Pofuduk’un Sessiz Günleri
Her sabah erkenden uyanan Pofuduk, ormanın içindeki küçük yuvasından çıkar, çiçekleri koklar ve dere kenarında yürüyüş yapardı. Ancak diğer hayvanlar oyun oynarken onları uzaktan izlemekle yetinirdi.
Bir gün neşeli tavşan Zıpzıp, Pofuduk’u görünce yanına geldi.
— Günaydın Pofuduk! Bizimle saklambaç oynamak ister misin? diye sordu.
Pofuduk utangaç bir şekilde başını eğdi.
— Ben gelmesem daha iyi olur. Ya dikenlerim size zarar verirse?
Zıpzıp gülümseyerek:
— Gerçek dostlar birbirinden korkmaz. Hem dikkatli olursan hiçbir sorun olmaz, dedi.
Fakat Pofuduk yine de çekinip daveti nazikçe reddetti.
Ormanın bilge kaplumbağası Tosbi, uzaktan onları izliyordu. Yaşlı kaplumbağa yavaşça Pofuduk’un yanına geldi.
— Evlat, bazen insanlar ya da hayvanlar görünüşlerine göre değil, kalplerine göre değerlendirilir, dedi.
Pofuduk bu sözleri düşündü ama yine de cesaret edemedi.
Ormandaki Beklenmedik Fırtına
Günlerden bir gün gökyüzü aniden kararmaya başladı. Rüzgar şiddetlendi ve yağmur bulutları bütün ormanı kapladı.
Hayvanlar yuvalarına koşarken küçük sincap Fındık, yüksek bir ağacın dalında mahsur kaldı. Kuvvetli rüzgar yüzünden aşağı inemiyordu.
Fındık korkuyla bağırmaya başladı.
— Yardım edin! Düşeceğim!
Bütün hayvanlar ağacın altında toplandı. Ancak kimse ağaca tırmanacak kadar cesaret edemiyordu. Çünkü dallar çok sallanıyordu.
Tam o sırada Pofuduk ileri çıktı.
— Ben bir şey deneyebilirim, dedi.
Herkes şaşkınlıkla ona baktı.
Cesaretin Gücü
Pofuduk, ağacın altındaki yumuşak yaprakları ve kuru otları bir araya toplamaya başladı. Tavşan Zıpzıp da ona yardım etti. Geyik Benek ve kaplumbağa Tosbi de kuru dalları taşıdı.
Kısa sürede ağacın altında yumuşak bir alan oluştu.
Bilge Tosbi:
— Fındık, korkma. Eğer düşersen seni bu yumuşak zemin koruyacak, dedi.
Fındık yavaşça inmeye çalışırken ayağı kaydı ve aşağı düştü. Neyse ki hazırlanan yumuşak yaprakların üzerine düştüğü için hiç zarar görmedi.
Sincap Fındık sevinçle ayağa kalktı.
— Beni kurtardınız!
Hayvanlar hep birlikte alkışladı.
Zıpzıp, Pofuduk’a dönerek:
— Bu harika fikri sen buldun! dedi.
Pofuduk ilk kez kendisiyle gurur duydu.
H3: Yeni Arkadaşlıkların Başlangıcı
Fırtına geçtikten sonra ormanda yeniden güneş açtı. Hayvanlar birlikte oyunlar oynadı. Bu kez Pofuduk da onların arasındaydı.
Sincap Fındık:
— Senin kadar akıllı bir arkadaşım olduğu için çok mutluyum, dedi.
Küçük geyik Benek:
— Üstelik çok yardımseversin, diye ekledi.
Pofuduk gülümsedi.
— Ben hep arkadaş olmak istemiştim. Sadece dikenlerim yüzünden korkuyordum.
Bilge Tosbi yavaşça yaklaştı.
— Dikenler sadece dış görünüşündür. Asıl önemli olan kalbindeki iyiliktir.
Bu sözleri duyan bütün hayvanlar başlarını salladı.
Büyük Piknik Hazırlığı
Aradan birkaç gün geçti. Ormandaki hayvanlar birlikte bir dostluk pikniği yapmaya karar verdi.
Tavşanlar havuç topladı.
Sincaplar ceviz ve fındık getirdi.
Geyikler taze yapraklar taşıdı.
Kuşlar en güzel şarkılarını hazırladı.
Pofuduk ise yerde bulunan olgun elmaları toplamaya başladı.
Birlikte çalışınca hazırlıklar kısa sürede tamamlandı.
Akşam olduğunda bütün hayvanlar büyük meşe ağacının altında toplandı. Kuşlar neşeli melodiler söyledi. Tavşanlar oyunlar oynadı.
Pofuduk da arkadaşlarıyla birlikte kahkahalar atıyordu.
Bir ara küçük Fındık:
— Eğer o gün cesaret göstermeseydin, belki hâlâ korkuyor olacaktım, dedi.
Pofuduk ise:
— Ben de sizler sayesinde gerçek dostluğun ne kadar güzel olduğunu öğrendim, diye cevap verdi.
Bilge Baykuş’un Ziyareti
Gece olduğunda yaşlı baykuş Ulukan, ağacın dalına kondu.
— Sevgili dostlar, bugün çok güzel bir tablo görüyorum, dedi.
Hayvanlar merakla ona baktılar.
— Birlikte hareket eden, birbirine yardım eden dostlar görüyorum. İşte gerçek mutluluk budur.
Ardından Pofuduk’a dönerek:
— Küçük kirpi, sen bugün sadece bir arkadaşını kurtarmadın. Aynı zamanda korkularını da yendin.
Pofuduk sevinçle başını salladı.
— Artık yalnız kalmak istemiyorum. Çünkü dostlarla birlikte olmak çok daha güzel.
Bütün hayvanlar neşeyle alkışladı.
Yardımlaşmanın Güzel Sonucu
Günler geçtikçe Pofuduk ormanın en sevilen hayvanlarından biri oldu. Ne zaman bir sorun çıksa çözüm bulmaya çalışıyor, arkadaşlarına yardım ediyordu.
Zıpzıp ile birlikte oyunlar oynuyor, Fındık ile ceviz topluyor, Tosbi’den yeni şeyler öğreniyordu.
Artık hiçbir hayvan görünüşü nedeniyle kendisini yalnız hissetmiyordu. Çünkü hepsi biliyordu ki gerçek dostluk, dış görünüşte değil, sevgi dolu bir kalpte saklıydı.
O günden sonra ormanda yaşayan bütün hayvanlar, birlik olmanın ve birbirine yardım etmenin ne kadar değerli olduğunu hiç unutmadılar.
Ve Minik Kirpi Pofuduk, arkadaşlarıyla birlikte uzun yıllar boyunca mutlu, huzurlu ve neşe dolu günler yaşadı.
Onlar ermiş muradına, biz çıkalım masal diyarına
